Referentiewaarden van een nieuwe CT-techniek (PRM) in een populatie met rokers.

    Pompe Esther | University Medical Center Utrecht, Department of Respiratory Medicine | 15 december 2016 | 9.1.15.067FE

Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) is een chronisch progressieve longziekte en blijft een groeiend gezondheidsprobleem. Met behulp van een CT-scan kunnen verschillende kenmerken van COPD, zoals emfyseem en luchtwegafwijkingen, automatisch worden gemeten. Er is kortgeleden een nieuwe methode (Parametric Response Mapping, PRM) ontwikkeld om COPD-gerelateerde afwijkingen in één keer te meten. Dit lijkt een bruikbare techniek te zijn voor toepassing in de kliniek, maar er ontbreken normaalwaarden. Het doel van dit project was daarom te onderzoeken wat de normaalwaarden zijn van PRM in mensen zonder COPD. Dit is belangrijke informatie met betrekking tot de interpretatie van PRM en zal mogelijk de toepassing in de kliniek vergemakkelijken.

Tijdens dit project heb ik de variatie in PRM onderzocht in een grote groep rokers zonder COPD. Deze proefpersonen hebben meegedaan aan een grootschalig onderzoek in Amerika, waar onderzoek wordt gedaan naar verschillende kenmerken van COPD. Het doel van dit onderzoek is om hiermee patiënten te kunnen identificeren op basis van specifieke ziektekenmerken en hiermee een persoonlijk behandelplan te kunnen starten. Naast longfunctietesten, vragenlijsten en bloedonderzoek, wordt ook een CT-scan gemaakt. Met CT-scans van meer dan 1000 proefpersonen heb ik mijn project kunnen uitvoeren.

Alvorens de analyse kon beginnen, is de PRM gemeten in alle CT-scans. Dit gebeurd automatisch, maar neemt veel tijd in beslag en moet handmatig gecontroleerd worden. Vervolgens heb ik de PRM-maten voor emfyseem en luchtwegafwijkingen geëvalueerd, waarbij ik heb gekeken naar invloeden van leeftijd, geslacht, BMI, etniciteit en rookstatus. Ondanks dat deze proefpersonen geen COPD hadden en dus nog geen afwijkende longfunctie hadden, werd duidelijk dat er afwijkingen zichtbaar kunnen zijn op CT. Emfyseem en luchtwegafwijkingen bleken daarnaast afhankelijk te zijn van de rookstatus, maar ook van de leeftijd, het geslacht, BMI en de etniciteit. Op basis van deze resultaten heb ik referentiewaarden opgesteld, wat als richtlijn zou kunnen dienen voor PRM in rokers zonder COPD.

Omdat rookstatus ook een effect had op PRM, wilden we ook nog onderzoeken of er een verschil zat tussen rokers en personen die nooit gerookt hebben. In het onderzoek waar we de andere proefpersonen van konden gebruiken, heeft ook een groep van 200 niet-rokers meegedaan. We willen daarom ook PRM gaan meten in deze personen en deze groep meenemen in een volgende analyse. Ondanks dat de stage te kort was om dit nog in Amerika af te kunnen ronden, zijn de berekeningen gestart en zal ik ook deze groep meenemen in de uiteindelijke resultaten. Hiervoor heb ik nog wekelijks contact met de onderzoeksgroep in Denver en deze samenwerking zal, ook als dit project is afgerond, nog voor mooie vervolgprojecten zorgen in de toekomst.
 

Keyword: Parametric Response Mapping; emphysema; small airway disease; reference values; smoking

Terug naar het overzicht

Gratis nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van het laatste nieuws over subsidies, zorg en onderzoek naar astma, COPD en andere longziekten.